Εάν δεν ξέρεις που πηγαίνεις…κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει εκεί…

Εάν δεν ξέρεις που πηγαίνεις…κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει εκεί…

Εάν δεν ξέρεις που πηγαίνεις…κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει εκεί…
“Που θα πας μόνη; δε φοβάσαι;” με ρώτησε μια φίλη μου τότε… ακριβώς δυο μέρες πριν φύγω για το πρώτο μου ταξίδι…

“Δεν είμαι απόλυτα σίγουρη” της απάντησα με αφοπλιστική ειλικρίνεια… ουσιαστικά όμως, μόλις είχα δηλώσει το πως έφτασα ως εδώ… να θέλω να ταξιδεύω μόνη μου και να έχω την ανάγκη να το μοιραστώ με ανθρώπους που λατρεύουν τα ταξίδια…

Ήταν μια περίεργη στιγμή , μη ξέροντας ακριβώς όμως το γιατί βρισκόμουν σε αυτό το σημείο … μόνη εκεί έξω στο κόσμο…καμία απάντηση δεν μπορούσε να εξηγήσει το γιατί… το θέμα είναι ότι απλά βρισκόμουν.

Εάν δεν ξέρεις που πηγαίνεις...τότε να ξέρεις πως κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει εκεί...

Πάντα πίστευα και συμμεριζόμουν αυτό που έλεγαν ότι “δεν είναι μόνο εκείνοι που περιφέρονται, χαμένοι” … ήξερα ότι πολλοί άνθρωποι και πόσο μάλλον γυναίκες ταξιδεύουν μόνες τους… και αν συνεχίσεις να διαβάζεις θα καταλάβεις ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό.

Μετά το βιβλίο που κυκλοφόρησε Eat,Pray,Love πόσο μάλλον μετά τη ταινία  υπήρξε αυτή η παρερμηνεία  ότι οι γυναίκες που ταξιδεύουν μόνες τους είναι απλά στα “χαμένα” και έχουν ανάγκη να “βρεθούν”(Έλα πες την αλήθεια… στην αρχή το πίστευες και εσύ) κάποιες από αυτές είναι όπως η πρωταγωνίστρια στο βιβλίο… έχουν επιζήσει από ένα οδυνηρό διαζύγιο και προσπαθούν να βρουν απαντήσεις για τον εαυτό τους και το σκοπό της ζωής γενικά…

Όμως ο καθένας ταξιδεύει το κόσμο για να βρει τον εαυτό του… είτε μόνος του είτε με παρέα, διαλέγει πάντα εκείνο το τρόπο που θα τον κάνει να αισθάνεται άνετα… Παρόλα αυτά δεν ήμουν σε θέση να απαντήσω με βεβαιότητα την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν… Ήμουν τολμηρή , θαραλλέα με πολύ κόσμο γύρω μου και δεν μπορούσα να φανταστώ πως έφυγα από την μια άκρη στη άλλη έτσι ξαφνικά…

Εάν δεν ξέρεις που πηγαίνεις…

Και τι έγινε αν δεν ξέρω γιατί είμαι εδώ που είμαι… πως έφτασα ως εδώ ή τι είναι αυτό που με κάνει να αγαπάω τόσο πολύ τα ταξίδια, τους ανθρώπους και γενικά το διαφορετικό… Γιατί να πρέπει να έχω τις απαντήσεις; Γιατί πρέπει να αισθανόμαστε ανίκανοι ή να μην είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας εάν δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις; Τι θα γίνει άραγε αν σταματήσουμε να ψάχνουμε τις απαντήσεις και αντ’ αυτού να επιλέξουμε να κάνουμε περισσότερες ερωτήσεις;

…τότε να ξέρεις πως κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει εκεί…

Είναι στη φύση του ανθρώπου να βρίσκει παρηγοριά, όταν έχει συγκεκριμένες απαντήσεις… Έχουμε πάντα την ανάγκη να γνωρίζουμε τα πάντα για τους άλλους και για τον εαυτό μας, και για κάποιο λόγο τρομοκρατούμαστε με το άγνωστο που θα πρέπει να διασχίσουμε… Αν βρίσκεις τον εαυτό σου σε αυτό το σημείο να μην έχεις απαντήσεις για όλα… Θα σου πω αυτό… Δεν χρειάζεται να ξέρεις που πηγαίνεις… απλά ξεκίνα με όλη σου τη καρδιά… και τότε να ξέρεις πως κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει εκεί … εκεί ακριβώς που επιθυμείς…

Love Hra xxx
Follow

© 2016, Female Traveler. All rights reserved.

Related Post

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz
error:
Αρέσει σε %d bloggers:
Inline
Inline