Τι γίνεται όταν αποδέχεσαι αυτό που είσαι;

Τι γίνεται όταν αποδέχεσαι αυτό που είσαι;

Θαυμάζουμε τις ζωές των άλλων, κρυφοκοιτάζουμε τα προφίλ στα social media και καταλήγουμε να θεωρούμε ότι οι άλλοι ζουν μια πιο αξιοθαύμαστη και τέλεια ζωή από τη δική μας…είναι σαν να ζούμε στην εποχή της «αυτοπέχθειας» …

Έτσι λοιπόν βάζουμε τον εαυτό μας σε σύγκριση με τους άλλους… ζηλεύουμε και θέλουμε να καταφέρουμε κάτι… κάτι από την λαμπερή ζωή τους… Ανεβάζουμε τους άλλους ψηλά… ψηλότερα από εμάς και αυτόματα θεωρούμε πως είμαστε λιγότερο τέλειοι, λιγότερο επιτυχημένοι… απλά λιγότεροι… αλλά ξεχνάμε το πιο βασικό όλων αυτών είμαστε άνθρωποι, άνθρωποι πραγματικοί…

Όμως έρχεται κάποια στιγμή, η μέρα εκείνη που μαθαίνουμε να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας… κοιτάμε τον εαυτό μας στο καθρέφτη και απλά χαμογελάμε… Χαμογελάμε τόσο που τα μάγουλα μας αρχίζουν να πονάνε… ξεχνάμε το μακιγιάζ και αρχίζουμε να χορεύουμε μπροστά στο καθρέφτη…τραγουδάμε δυνατά …για μας… χωρίς να μας ενδιαφέρει ούτε μια στιγμή τι θα σκεφτούν οι άλλοι…

Αυτό ακριβώς συναίβει σε μένα…

Τι γίνεται όταν αποδέχεσαι αυτό που είσαι;
Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Βερολίνο

Όταν αποδεχόμαστε και αγαπάμε τον εαυτό μας αληθινά και ολοκληρωτικά μόνο τότε μπορούμε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε από άλλους…

Τι γίνεται όταν αποδέχεσαι αυτό που είσαι;

Θα ήθελα πολύ να σου προσφέρω μια παραδεισένια ιστορία… ίσως σε κάποιο ονειρικό μέρος αλλά η πραγματικότητα έχει κάπως έτσι…

Καθόμουν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Βερολίνο τρώγοντας το βραδινό μου στο δωμάτιο με θέα το Television Tower… τα φώτα της πόλης έμπαιναν στο δωμάτιο και του χάριζαν ένα απαλό φωτισμό… Η σκέψη μου έφυγε στη στιγμή και άρχισα να αναπολώ τις προηγούμενες μέρες… Είχα συναναστραφεί με τόσο πολύ κόσμο εκείνες τις μέρες και εκείνη τη στιγμή βρήκα τον εαυτό μου να κάθεται ξανά μόνος του… ανακάλυψα πόσο πολύ μου έλειπε αυτό…

Έχω μάθει να στέκομαι στα πόδια μου, έχω μάθει να καταλαβαίνω τον εαυτό μου, να εκτιμώ τα πράγματα που είμαι καλή… να αγαπάω αυτό που ακριβώς είμαι…ποια έχω γίνει… και σε ποια εξελίσσομαι…και σε περίπτωση που αναρωτιέσαι… ένας ευτυχισμένος άνθρωπος…

Όμως δεν ήμουν από πάντα έτσι… κάτι χρόνια πριν δεν ήμουν σίγουρη για τον εαυτό μου…φορούσα και εγώ πολύ μακιγιάζ και δεν μπορούσα να πω ότι πάντα μου άρεσε αυτό που έβλεπα στο καθρέφτη… με ένοιαζε πολύ τι πίστευαν οι άλλοι για μένα και ήμουν ειλικρινά απαθής με τον εαυτό μου… ότι καλό και αν είχα καταφέρει..

Καθισμένη εκεί στο δωμάτιο του ξενοδοχείου ένιωθα ειρηνικά μέσα μου… είχα μάθει να αποδέχομαι τον εαυτό μου!

Η αλλαγή ήρθε μόνη της… χωρίς να το καταλάβω άρχισα να φοράω λιγότερο μακιγιάζ απ’ότι συνήθιζα, σταμάτησα να τελειοποιώ κάθε μπούκλα στα μαλλιά μου και να φροντίζω να ταιριάζουν τα ρούχα απόλυτα μεταξύ τους… Σταμάτησα να κοιτάω τόσο την εξωτερική μου εμφάνιση και επικεντρώθηκα στην εσωτερική…

Επικεντρώθηκα στο να ζω τη ζωή μου στο έπακρο… να αγαπάω κάθε στιγμή  και κάθε λεπτό που περνάει… και ελπίζω να εμπνεύσω και σένα να κάνεις το ίδιο… Ξέρεις τι κατάλαβα; πως η αξία της επιτυχίας είναι διαφορετική για τον καθένα μας… Εγώ βρήκα την ευτυχία στο να ταξιδεύω… να γράφω αυτό το blog και να ενθαρρύνω ανθρώπους από διάφορα σημεία του κόσμου να μπορέσουν να ταξιδεύουν και αυτοί περισσότερο… Πάντα πίστευα πως μορφώνεσαι και μαθαίνεις μέσα από τις δικές σου εμπειρίες…

Τι γίνεται όταν αποδέχεσαι αυτό που είσαι;

Πως να μάθεις να αποδέχεσαι αυτό που είσαι;

Μη ψάχνεις για κάποιο λάθος στον εαυτό σου… όλοι έχουμε προτιμήσεις… Οκ μπορεί να μην είσαι 1,80 με πλούσια μακρυά μαλλιά, με τέλειο γυμνασμένο σώμα… αλλά μάντεψε… Αυτή δεν είναι η ιδανική εικόνα του καθενός…Δεν είναι η προτίμηση του καθενός… Δεν είσαι τόσο έξυπνος όπως ο φίλος σου που πέρασε στο πανεπιστήμιο με υψηλούς βαθμούς? Αυτό ακούγεται κάπως οκ αλλά μάλλον είχες και έχεις μια πιο κοινωνική ζωή και προτιμάς να έχεις λιγότερο άγχος στη ζωή σου… Δεν έχεις ένα σούπερ ντούπερ μαύρισμα ώστε να μοιάζεις με Βραζιλιάνα; δεν πειράζει υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κάνεις το δέρμα σου να φαίνεται ηλιοκαμένο και υγιές.

Δεν υπάρχει κάποιο λάθος σε σένα… μέσα από μικρά καθημερινά παραδείγματα μπορείς να το καταλάβεις…

Είμαστε όλοι διαφορετικοί… Αγκάλιασε τον εαυτό σου και αποδέξου τον!! Μετέτρεψε αυτά που σε ενοχλούν σε θετικά!!

Γιατί; θα σου πω κάτι που σίγουρα έχεις ξανακούσει αλλά ισχύει… Η ζωή είναι πολύ μικρή για οτιδήποτε άλλο … από το να είσαι πραγματικά Ευτυχισμένος!!

Love Hra xxx

© 2016, Female Traveler. All rights reserved.

Related Post

Leave a Reply

3 Comments on "Τι γίνεται όταν αποδέχεσαι αυτό που είσαι;"

Notify of
avatar
Sort by:   newest | oldest
trackback

[…] …αλλά έχω μάθει να αγαπώ τη παρέα μου… και το πιο σημαντικό έχω μάθει να αγαπώ τον εαυτό μου. […]

trackback

[…] όχι μόνο θα αποκτήσεις αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία, θα μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου. Σαν γυναίκες έχουμε την τάση να συγκρίνουμε τους […]

trackback

[…] να μάθω να αγαπώ πρώτα τον εαυτό μου… χρειαζόμουν μια στιγμή θάρρους. Έπρεπε να σταθώ […]

wpDiscuz
error:
Αρέσει σε %d bloggers:
Inline
Inline